RetroRace gebruikt geen tracing- en blijvende cookies

RetroRace doesn't deploy tracing and persistent cookies
retrorace_logo
Since 2009
Menu

Keyword Search



Kartracing in Noord Nederland in de 1970'er jaren - deel 3 van 3

Dit is het derde artikel in een serie van 3 over Kartracing in Noord Nederland in de zeventiger jaren van de 20e eeuw.

Klik hier als u terug wilt gaan naar het tweede artikel.

Klik hier als u terug wilt gaan naar het eerste artikel.


Consolidatie

Na het opwindende jaar 1974 werd het wat rustiger in de noord Nederlandse kartsport. In 1975 werd een programma van wedstrijden om het KCNN clubkampioenschap afgewerkt. Hierbij werd behalve op de baan in Drieborg ook op het circuit van Ulrum gereden.

In het voorjaar van 1976 vond er een uniek evenement plaats: ijsracen!

Overleg met het bestuur van kunstijsbaan 'de Smelt' in Assen leerde namelijk dat het mogelijk was om als laatste evenement voor het ijsvrij maken van de baan een race voor karts te organiseren (het zou immers niet erg zijn als het ijs dan beschadigd raakte). Al gauw kwam er vanuit het hele land belangstelling. Een grote schare karters ontwaakte uit de winterslaap en toog met de banden voorzien van 'spikes' naar Assen. Klik op het driehoekje in onderstaande afbeelding om een korte video impressie van het gebeuren te bekijken.



Ijskarting te Assen


Nog even iets over de 'spikes': er waren (en er zijn nog steeds niet) in de handel verkrijgbare kartbanden voorzien van spikes. Wat nu? Je kunt nu eenmaal niet op de gewone slickbanden op ijs racen. Goede raad was duur, maar de karters van toen waren niet voor één gat te vangen. Iemand kwam op het lumineuze idee om kettingen (waarvan de meeste karters wel versleten exemplaren hadden liggen) om de slicks te spannen, waarbij op even afstanden parkerschroeven door de kettingen werden gestoken. Na het omleggen van de kettingen even de banden oppompen en klaar was kees!

Onderstaand een detail van een kartwiel met de zojuist beschreven kettingen, waarin parkerschroeven als 'spikes' zijn geplaatst.


                    detail ketting met parkerschroeven


Het einde van de 'Roaring Seventies'


Ondanks alle publieke belangstelling van de afgelopen jaren werd gaandeweg duidelijk dat de kartsport moeilijker tijden tegemoet zou gaan. Reeds in 1975 ondervonden de organisatoren voor wat betreft het geluidsniveau weerstand bij de gemeente Ulrum, al konden de wedstrijden toen gelukkig wel doorgaan. Nu was het niet zo dat de deelnemers wat het aantal decibels betreft hun gang maar konden gaan. De wedstrijden van KCNN vonden plaats onder auspiciën van de Nederlandse Kartsport Raad, hetgeen betekende dat de karts moesten voldoen aan de geldende reglementen. In het technisch reglement van de NKSR was (met een vooruitziende blik) al sinds 1972 een maximum (uitlaat)geluidsdruk van 80 dB opgenomen. Maar ja, voor mensen die niets op hebben met snelheidssporten is dat ook al te veel.

Het midden van de zeventiger jaren markeerde overigens ook een periode van toenemende druk van de overheid, die de snelheidssporten steeds meer in verbinding zag met de 'milieuproblematiek' (de circuits van Zandvoort en Assen konden er inmiddels ook van meepraten).
Bij alles wat in de loop der jaren de snelheidsporten al dan niet terecht in de weg is gelegd, valt het op dat de Nederlandse overheid hierbij (met de toenmalige hinderwet als excuus) wel erg grondig te werk is gegaan. Bij de evenementen die op die manier (wellicht voor eeuwig) verloren zijn gegaan, is de Formule 1 Grand Prix in Zandvoort natuurlijk het meest betreurenswaardige voorbeeld.

Het volgende artikel uit de Asser Courant van 18 maart 1976 spreekt wat het voorgaande betreft boekdelen. KCNN Secretaris Steven Koops beklaagt zich hierbij over het feit dat (noord) Drenthe nog steeds niet over een kartcircuit beschikt, terwijl de provincie toch een flink aantal beoefenaren van de kartsport rijk is.

                   artikel over bereikbaarheid circuit


Gelukkig kon er ook in 1976 nog onder grote publieke belangstelling worden gereden, getuige onderstaand verslag van de stratenrace die in het kader van de Noordenveld tentoonstelling werd georganiseerd in Roden.

                   kartrace roden 1976


Helaas werd dit soort wedstrijden in de late jaren zeventig een uitstervend fenomeen. De organisatoren van snelheidsevenementen kregen het steeds moeilijker. Uiteindelijk heeft dit ook tot de sluiting geleid van de baan in Drieborg. Hierbij moet helaas achteraf worden vastgesteld dat de kartclub door de 'niet nadenken maar doen' mentaliteit in de vroege jaren zeventig verzuimd heeft tijdig een hinderwet vergunning aan te vragen. Het door één inwoner aankaarten bij de overheid van het ontbreken van die vergunning bleek voldoende om het doek te laten vallen voor het destijds met veel moeite uit de grond gestampte project dat met volle medewerking van de burgerij tot stand kwam.

Het is jammer en tekenend voor het beleid in die jaren, dat hier niet het anciënniteitsbeginsel (datgene wat er het eerst was laten prevaleren) werd toegepast. Daarnaast is het zot dat op die manier een bijzonder kleine minderheid het overgrote deel van de bevolking in Drieborg zomaar zijn wil kon opleggen.

Onderstaand het krantenbericht over de sluiting.

                    bericht sluiting baan drieborg 1981


Ondanks het controversiëele einde van de 'Roaring Seventies' is het verheugend te constateren dat er steeds weer Kartracing enthousiasten zijn doorgegaan onder het motto: 'onkruid vergaat niet'. Jaren later kwam de overheid tot het inzicht dat de snelheidssporten klaarblijkelijk toch een plaats dienden te hebben in het sportlandschap. Door speciale locaties voor 'lawaaisporten' aan te wijzen werden deze voor uitsterven behoed. Vanaf dat moment kon Kartclub Noord Nederland weer uit zijn as herrijzen. Op de huidige locatie in Vledderveen ontvangt men jaarlijks vele kartliefhebbers, tot uit Duitsland aan toe. Het circuit is in 2010 uitgebreid met een nieuw gedeelte en meer parkeergelegenheid.

Einde artikel

Terug naar het artikelen menu